*Paw Las*
09/05/08 เวลา 1155 น. @ miracle grand hotel
อีก 11 วันสุดท้ายกับคำว่า " trainee" เหนื่อยนะอยากจะพักผ่อนนานๆ อยากจะไปไหนมาไหนกับแฟนแบบมีความสุขแต่นั่นก้ออีกเวลาที่หยุดพักมันช่างเดินเร็วเหลือเกิน วันไหนอยากจพักก้อผวาตื่นขึ้นมาเพราะกลัวไปทำงานสาย เกือบ2เดือนแล้วที่มิราเคิลที่ดูเหมือนว่างานโรงแรมไม่เหมาะกับเราเลยตั้งแต่ต้น มนุษย์ท่องเที่ยวโรงแรมมันคงเป็นทางเลือกที่ผิดตั้งแต่แรก
ทุกครั้งที่ดูเหมือนเวลามันเดินช้าเมื่อเราทำงานมันเหนื่อยมันท้อคนแรกที่คิดถึงเสมอคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก "เก็ท" คนที่เหมือนคอยพูดหรือเอาขนมล่อไว้เวลาเด็กน้อยงอแงไม่อยากจะทำงาน ก้อคงเหมือนที่ผู้ใหญ่เอาตุ๊กตาหมีล่อเด็กให้หายร้องไห้ เป็นเช่นไรเก็ทก้อเป็นแบบนั้น ตลอดเวลาที่เก็ทบอกเสมอว่า "อดทนนะครับ" เด๋วก้อจบแล้ว มันคือคำพูดที่ทำให้แป๋วหายเหนื่อยหายร้องไห้แล้วกลับมาสู้ต่อไป
แป๋วรู้ว่าทุกครั้งที่เก็ทมองหรือสัมผัสสิ่งรอบๆข้าง เก็ทคงอยากทำอะไรให้แป๋วให้มากกว่าที่ทำอยู่ อยากทำอะไรให้เพอเฟคแบบผู้ชายทั่วๆไป แต่บางสิ่งบางอย่างในตอนนี้มันอาจไม่พร้อม หรือไม่ลงตัว สำหรับวันที่ดีๆ
เราเคยคิดว่าอีก10ปีข้างหน้ามันนานเหลือเกินสำหรับคำว่า "ครอบครัว" ป่านนั้นชั้นคงเหี่ยวคงแก่จากเดิมไปเยอะ แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อคำว่า "เพียบพร้อม"ไม่ได้เสกขึ้นมาได้ง่ายๆ
ชะแว๊บๆ มาตามลิ้งอ่าค่า
ไม่ว่ากานน้า จำกานได้ป่าวอ่า ต่ายเองน้า
ชอบ ไดพี่แป๋วอ่า สวยดี
ต่ายอยากแต่งน้า แต่ว่าแต่งม่ายเป็น แหะๆ